KRZYSZTOF  SZYMONIAK  – urodził się w 1953 roku w Kępnie. Od roku 1969 mieszka w Gnieźnie, gdzie dawno temu ukończył II LO. Poeta, prozaik, fotografujący dziennikarz. Absolwent filologii polskiej UAM. Od roku 2000 – wykładowca akademicki. Uczy dziennikarstwa, prawa prasowego oraz wiedzy o mediach w Instytucie Językoznawstwa UAM. Publikuje od roku 1977. Współzałożyciel, wraz z Krzysztofem Kuczkowskim, Gnieźnieńskiej Grupy Poetyckiej "Drzewo", która jesienią 2007 roku obchodziła 30-lecie istnienia. W roku 1988 otrzymał Medal Młodej Sztuki za reportaże literackie. Opublikował zbiory wierszy: „Żony poetów” – 1985, „Oszustwo” – 1987, „Czarna rzeka” – 1990, „Martwa natura z człowiekiem” – 2001, „Wszędzie, skąd wracałem” – 2006, „29 prac Szymona Słupnika” – 2007, „Światłoczułość” – 2009, „Pokój bez okien” – 2009 oraz, wspólnie z Krzysztofem Kuczkowskim, książkę poetycką "Stado. Nasza mała metafizyka" – 1995. Jego wiersze trafiły do kilku antologii, w tym do zbioru "Świadectwo obecności" – 1996 i antologii poezji kontrkulturowej "Droga do Ashramu" – 1998. W roku 2005 ukazała się także jego pierwsza książka prozatorska pt. „Epizody”. Jest także autorem zbiorów rozmów o fotografii („Rozmowy w ciemni” – 2008) i chóralistyce („Rozmowy na dwa głosy” – 2009). Ostatnio zredagował „Antologię współczesnych poetów gnieźnieńskich”, która ukaże się grudniu tego roku. Współpracuje z dwumiesięcznikiem literackim TOPOS i jest członkiem zespołu redakcyjnego czasopisma „Zeszyty Poetyckie”.